Blogia
Cocho ou Pita, esa é a cuestión.

Crítica

Onte foi noticia...

... que un señor ía torturar un touro ante o beneplácito e a mirada complacente do público, medios de comunicación, patrocinadores e o propio xefe do estado. Curioso que dende os medios de comunicación e máis en concreto dende os noticiarios se lle dé bombo e platillo a tan atroz acontecemento.

 

Ogallá chegue o día no que se nos fale da "Festa Nacional" como do que realmente é: Unha matanza consentida. Unha tortura brutal.

 

Hoxe ilustramos con El Roto:

 

Touros si. Tauromaquia Non.

 

Biocombustibles. Unha reflexión.

Todo aquelo que comenza por Bio sempre nos gustou moito. É algo ideal a nivel de marketing: Se o leva un alimento parece que estamos comendo directamente na horta (biofrutas, biosoja, bio de Danone,...) pero que a fin de contas non é máis que unha etiqueta dun producto previamente multi-manofacturado (por iso mesmo posteriormente regulouse o uso da palabra Bio).

Bio é vida en grego.

Cos biocombustibles vamos camiño dun fraude semántico semellante. Non nego que a procedencia destes combustibles non sexa a propia horta antes citada pero as súas repercusións poden ser de todo menos Bio. Non é Bio porque se deforestan superficies de árbores para poder cultivar cereal ou semellante para producir combustible. Non é Bio porque se deixa de cultivar alimento para o home e pola especulación económica que todo isto supón.

O sistema capitalista en xaque ante o momento no que máquinas e homes nos alimentamos do mesmo.

¿Imaxinádesvos que a situación de especulación e incremento económico do precio do petróleo se chegue a vivir de forma tan esaxerada cos alimentos básicos?... Algo disto xa o comenzamos a cheirar, e para que o cheiremos no "Primeiro Mundo" non che conto o que estarán a vivir outros lugares no que basean a alimentación no cereal (por exemplo).

Non nego as boas intencións dos que buscan alternativa ó monopolio do Petróleo pero négome a admitir que o futuro é o biocombustible. Sei que os Biocombustibles son algo máis que productos que veñen do maíz cultivado en calquer terra senón que tamén poden vir de restos de toxo, esterco,... (e todo sen perder o calificativo de Bio!!), pero hai algo que me dí que postos a producir vaise tirar máis polo maíz ou a caña de azúcar producida en latifundios que non por procesar esterco de vaca.

Todo se resume con unha viñeta do xenial debuxante Medina:

 

Apañados vamos se home e máquina nos sentamos á mesma mesa.

Quedar para botarse unhas risas...

É curioso o correo que catro días chegou á miña conta de gmail co título de Sexamos Galegos. No seu contido falábase saían frases como:

 

O galego non te chama por teléfono ... DACHE UN TOQUE

O galego non che dá a espalda ... MÁNDACHE A PUTA MERDA!!

...

O galego non colle o ave... COLLE O CASTROMIL!

 

... ou o Arriva. Si, recoñézoo, eu son un deses superheroes capaces de sobrevivir ás extremas circunstancias que te podes atopar nun traxecto de 160Km e 3 horas e media montado nun Arriva.

A velocidade media fala por si soa: 45,71Km/h (para os puros coma min, no sistema internacional 12,69m/s)... pero aquí é cando a voz do experto viaxeiro diría: "Mellor así... que non corra que estoupa e mándanos á merda".

O habitáculo é tan reducido que ata o propio David Blaine (xenial ilusionista americano que certo día foi enterrado vivo) sentiría claustrofobia.

As variacións de temperatura poñen en evidencia a aqueles que din que os extremos térmicos que se poden vivir na superficie do planeta vermello son insufribles para un ser humano en pantalóns curtos, unha camiseta e un mp3 cargado de música. Os da NASA son unhos frouxos e unhos ignorantes... bueno, ignorantes é moito falar pero todos sabemos como é esta xente de estirada. (Unha recomendación seria para aqueles que viaxen en Arriva -non valen os escasos buses directos por autovía, que anque tamén duros son peritas en dulce comparadas con outras probas extremas tamén de Arriva-... A hidratación é fundamental. Non vos confiedes que logo hai lenguas e mucosas secas, mareos, delirios,...).

Os ruidos... meu amigo cos ruidos. Se estades acostumados ós Alsa ou similares non vos asustedes cos estruendosos motores en marcha destas máquinas de facer kilómetros. A máquina de vapor tén moitos anos pero sigue activa nos buses de Arriva (Recomendamos encarecidamente MP3 ou similar).

A música, os conductores, os asentos que si te deitas caes para atráis xa que teñen a resistencia rota, a non aceptación de billetes de 20€ para pagar 8€ a pesar de ter infinito cambio,...

 

En fin, como dí a páxina de Arriva:

Arriva es una de las organizaciones de servicios de transporte de viajeros más grandes de Europa. Posee mas de 30.000 empleados y realiza más de un billón de viajes en ocho países europeos cada año.

Los Servicios de Arriva incluyen autobuses urbanos, servicios discrecionales y autobuses interurbanos. Pero también trenes, taxis, ambulancias, ferris, y otros medios, como el metro en Copenhague, en Dinamarca, país en el que controla el 22 por ciento del mercado de transporte.

 

A min o que máis medo me da de todo isto non é que fagan 1 billón de viaxes cada ano (é moito andar de nuestro señor...), a min o que realmente me aconlloa ou acojona ée que o Servizo de Arriva tamén inclúe "Ambulancias". Deus nos libre de ter algo se o seu servizo é como o de Arriva Noroeste... Por non falar dos ferries.

 

O galego non concerta unha cita cos sus amigos ... QUEDA PARA BOTARSE UNHAS RISAS.

 

Se cadra os que escribiron isto Quedaron para botarse unhas risas e saiulles semexante burrada de texto promocional... Mentres tanto Arriva Noroeste en vez de invertir en "Telepeaxes" (non todos os seus buses os teñen), invirten en poñer Wifi para o servizo Ferrol- A Coruña-Ferrol... que si, que é a hostia para que entre todos se hackeen mentres pertence á rede local montada no bus, pero que ós que nos "papamos" a merda de servizo interurbano-lonxano non nos vale de nada.

 

E eu, como bo galego, así o digo

 

O galego non o di claro ... SÓLTACHO NA PUTA CARA!

 

Saúde!!